จริงๆ มันคือการระบายของคนที่อัดอั้นตันใจเรื่องคอนเสิร์ตครั้งนี้มาก เพราะไม่รู้ว่าเล่าให้เพื่อนจะมีคนสนใจฟังแล้วรู้สึกร่วมไปกับเรามั้ย ก่อนอื่นเลย ขออนุญาตเล่าเฉพาะเรื่องตัวเองก่อน เพราะถ้าไม่พูดออกไปคงได้กลั้นใจตายแน่ๆ
เราตั้งใจกับคอนเสิร์ตครั้งนี้มากเลย ตอนแรกจะได้ดูแค่วันเดียว แต่เพราะความหัวรั้นก็เลยได้ดู2วัน โดยที่เอาเงินจากเงินเดือนที่แม่ให้ออกค่าบัตรวันแรก แล้วส่วนของวันที่2ก็ไปตอแหลหลอกเอาเงินจากอากง (หลานชั่ว อย่าเลียนแบบ)
กว่าจะขออนุญาตผ่านเนี่ย แทบตายเลย เพราะไม่มีเพื่อนคนไหนที่เรียกได้เต็มปากว่าเป็นเอลฟ์ และที่สำคัญคือ ไม่มีเพื่อนในมหาลัยที่รู้จักไปคอน วุ่นวายหารถไปคอนจนได้พี่สาวจากชลบุรี (มธ.อยู่ปทุม ให้พี่มารับซะงั้น)
แล้วพอใกล้ถึงวันที่ได้ไปจริงๆ มันก็เริ่มมีอาการจิตตกบางอย่างเกิดขึ้น
ไม่อยากไปคอน? ก็เปล่านะ...
ไม่อยากเจอโอป้าเหรอ? ก็ไม่ใช่...
แต่พอมาถึงหน้าคอน ทุกอย่างก็กลับสู่สภาพเดิม คือ ตื่นเต้นมากๆ แล้วจะให้ว่ายังไงดีล่ะ พลอยก็เป็นคนไม่ค่อยกล้าพูดเท่าไหร่ พี่ๆที่ไปด้วยกันก็ไม่ตื่นเต้นกันเลย พลอยเลยได้แต่นั่งเงียบๆ แล้วก็ทำตัวเป็นมักเนที่น่ารัก
ไม่เวิ่นเว้อละ ตัดไปชอตที่พลอยแทบลืมหายใจดีกว่า
วันแรก ทงเฮเห็นผ้าเชียร์ทำมือของพลอย แล้วยิ้มให้...
วันที่2 เหมือนเดินกลับไปที่เดิมตรงที่พลอยเคยอยู่ แต่ไม่เห็นแล้ว...เป็นแฟนคลับเฮกลุ่มใหญ่แทน... ตอนใกล้จบคอน ด๊องเดินมาทางตรงกลาง พลอยก็ปลงแล้วว่าคงไม่เห็น (แต่มือกำผ้าแน่นเลย ฮา...) แต่แล้วคนน่ารักก็เดินมาตรงหน้าโซน VIP เดินไปเดินมา ระยะแค่นั้นพลอยว่าอาจจะเห็น ก็เลยชูผ้า...ชูอยู่พักนึง คนน่ารักก็กวาดสายตามา แล้วก็หยุดที่พลอย ก่อนจะยิ้มพร้อมกับโบกมือให้...
วันแรก 28/11/09
กล่าวได้ว่าเป็นการรอคอยที่สิ้นสุดลงอย่างแท้จริง เพราะไม่ได้ไปงานแถลงข่าว แต่ดูคลิป อ่านบทสัมภาษณ์ไปแล้วก็รู้สึกดีใจที่โอป้าให้ความสำคัญกับพวกเราขนาดนี้ ประโยคของแต่ละคนบ่งบอกว่าพวกเขารักและคิดถึงพวกเรามาก (มากกว่าประเทศอื่นๆ - ความเห็นส่วนตัว)
เวลา 17.45น. พลอยเข้ามาในอิมแพคอารีน่าเรียบร้อย บรรยากาศน่าขนลุกอย่าบอกใครเลย แอร์เย็นๆ คนเยอะๆ และที่สำคัญทุกคนมีแท่งไฟ แล้วเปิดรอโอป้าออกมา นั่งกันเงียบๆอยู่ซักพัก โซน 1500 กับ 800 ก็เล่นเวฟ เวฟซัฟไฟร์บลูสวยๆเคลื่อนไปอย่างงดงาม เล่นกันอยู่2-3รอบ โซน 5000 กับ 4500 ก็เล่นบาง เล่นไปเล่นมาจนมีครั้งหนึ่งที่ทั้งบนและล่างเคลื่อนไปพร้อมๆกัน ก่อนจะจบลงด้วยเสียงกรี๊ดดังสนั่นด้วยความดีใจของเอลฟ์ไทยที่น่ารัก
ในที่สุด คอนเสิร์ตก็เริ่มขึ้นพร้อมกับทะเลซัฟไฟร์ที่สวยที่สุดในโลกขยับเป็นระลอก (อารมณ์ศิลปินมากมาย) โอป้าปรากฏตัวออกมาทีละคน สปอตไลต์สาดเรียงไปพร้อมกับดนตรีจังหวะเร้าใจ A Man In Loveเริ่มขึ้นแล้วววว
เอ๊ะ ทำไมเหมือนความจำเสื่อมวะ ฮ่าๆๆๆ
เอาจริงๆคือ จำได้บ้างไม่ได้บ้าง...
วันแรก เหมือนทำตามสคริปคอนเสิร์ตเป๊ะๆ ก็เลยรู้สึกว่ามันส์อย่างเดียว ก็มีเล่นกันบ้าง อย่างเช่น คยูเอามือถือเอลฟ์ไปถ่ายรูปตัวเอง เยซองกวาดตามองทุกคนที่อยู่ในโซน ย้ำว่า ทีละคน ส่วนพลอยไม่ได้สบตาเย่นะคะ เพราะตอนเย่มองมา พลอยมัวแต่มองปลาที่อยู่ไกลซะงั้น ฮ่าๆๆ
วันที่ 2 29/11/09
คริสติน่ามาดูคอนด้วยอ่ะ นั่งอยู่ด้านหลังพลอยในรั้วโซนห้องกระจกอ่ะ แล้วก็มีนักร้องAFที่พลอยไม่รู้จัก แต่ก็ไม่กล้าถามว่าใคร เพราะกลัวเขาจะหน้าแตก ก๊ากกกกก
พลอยได้นั่งอยู่โซนโปรเจคเยซองค่ะ ก็ช่วยเขาทำโปรเจคกัน เห็นหน้าเยซองยิ้มตลอดตอนร้องจบ...เดินลงบันไดก็ยังยิ้ม โฮกกกกก เจ้าของโปรเจคคงปลื้มตายเลยชิมิล่ะ
โซนวันนี้พลอยนั่งอยู่โซนที่ต้องเจอกับอึนเฮ อกจะแตกเพราะสาวกอึนเฮกรี๊ดจนหูแทบแตกตอนอึนและเฮเล่นกัน พลอยไม่ได้แอนตี้คู่อึนเฮนะ เพื่อนกันเล่นกันน่ารักออก ด๊องไปตามหาผ้าเชียร์ฮยอกมาแล้วก็ชูอยู่ข้างๆฮยอก ยิ้มแล้วก็หัวเราะกัน ถ้าพลอยอยู่ใกล้กว่านี้จะคว้าผืนฉีดน้ำมาฉีดใส่ด้วยความหมั่นไส้ค่ะ
แล้วก็อีกประการสุดท้ายก่อนจาก (เฮ้ย ทำไมรีบหนี ยังไม่เล่าอะไรเลยนะเฟ้ย - 555+) พลอยอยากให้เอลฟ์ไทยพูดคำว่า อูรีนึนเอล พึเอโย จริงๆ ไม่ว่าโอป้าคนไหนจะพูดแทรกขึ้นมา ก็อย่าสนใจ... พูดสวนไป (อย่าทำมารยาทดีในเวลาแบบนี้)
ส่วนจะให้พูดว่า สวัสดีค่ะ พวกเราไทยเอลฟ์ค่ะ พี่อาจจะแปลไม่ออกอ่ะเนอะ...ครั้งหน้า สัญญาสิว่าจะพูด...
สัญญาน้าาาา
ปล. คอนเสิร์ตครั้งนี้เอลฟ์เยอะก็จริง แต่เด็กกระแสก็เยอะเหมือนกัน โปรเจควันแรกเลยล่ม โปรเจคสวัสดีก็เลยเงียบ ปีหน้า ไม่สิ โอป้ามาไทยครั้งต่อไป อย่าลืมเชียวนะคะ อย่ายอมแพ้
เพราะ...
เอลฟ์ไทยไม่แพ้ชาติใดในโลก
